Malia a chuvia, nos reunimos varias familias e puidemos intercambiar charletas, material da gratiferia, sementes, e recoller firmas para a ILP pola Renda Básica.
Gracias a todas pola compaña!
Próxima cita, o vindeiro Sábado 18 de Outubro!
Mostrando entradas con la etiqueta Diario de abordo kanguril. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Diario de abordo kanguril. Mostrar todas las entradas
13 octubre, 2014
08 junio, 2014
Oito meses non é nada...
pero isto é un non parar. Esta entrada é para que se faga visible a cantidade de traballo que hai detrás de cada actividade. E o gran disfrute personal, sin dúbida.
Desde o principio da temporada... descubrindo a maternidade, precioso obradoiro en colaboración con O Parto é noso, que nos ofreceu Teresa, onde as personas nenas xogan ao final das explicacións a un embarazo, un parto, e un nacemento respetado,
Tocando có nadal chegou o obradoiro da percusión tradicional de Aarón Ulloa, as nenas disfrutaon muitísimo aporreando toda clase de cachivaches.
Xa nos metimos enteiramente á preparación da charla gratuita e o Obradoiro de formación en educación creadora de Miguel Castro, que foi todo un éxito tanto a nivel personal por coñecelo como a nivel asociativo por poder facer ese traballo con él.
E como unha cousa leva á outra, falando, falando e dándolle muitas reviravoltas ás situacións vitais das kanguras, chegamos a unha proposta que encaixa mui ben coa nosa forma de ver a crianza como acto político, a Renda Básica das Iguais. Un pracer poder contar con Mari Fidalgo para unha charla que foi mui intensa para nós.
Ao abeiro da primaveira nos aventuramos nunha charliña acolledora sobre textos da maternidade de Casilda Rodrigañez. A nosa amiga Anna Dragow propuxo esa xuntanza baixo o título, "Dadme otras madres y os daré otros mundos", que fixemos en colaboración coa CNT da Coruña que nos deixou o seu local. Ler textos de Casilda con lentitude e saborear ás súas militancias coas criaturas é un placer.
E con ganas de que chegue o bon tempo para estar ao aire libre, fixemos unha proposta tamén con Anna Dragow, "Titeres para o tabú". Eses bonecos que falan o que nos non nos atrevemos. Estivo mui concurrido e foi mui intenso tanto para nenas como para adultas. Entre divertido e comprometido. Unha boa comida ao aire libre rematou esta proposta tan chula.
E xa comprometidas e metidas de cheo na petición de firmas pola Iniciativa Lexislativa Popular pola Renda Básica, salimos á rúa con mesas. Primeiro, na Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade da Coruña, e despóis na Feira do Mercado Social Galego, na praza de Pontevedra coruñesa.
Desde o principio da temporada... descubrindo a maternidade, precioso obradoiro en colaboración con O Parto é noso, que nos ofreceu Teresa, onde as personas nenas xogan ao final das explicacións a un embarazo, un parto, e un nacemento respetado,
Tocando có nadal chegou o obradoiro da percusión tradicional de Aarón Ulloa, as nenas disfrutaon muitísimo aporreando toda clase de cachivaches.
Xa nos metimos enteiramente á preparación da charla gratuita e o Obradoiro de formación en educación creadora de Miguel Castro, que foi todo un éxito tanto a nivel personal por coñecelo como a nivel asociativo por poder facer ese traballo con él.
E como unha cousa leva á outra, falando, falando e dándolle muitas reviravoltas ás situacións vitais das kanguras, chegamos a unha proposta que encaixa mui ben coa nosa forma de ver a crianza como acto político, a Renda Básica das Iguais. Un pracer poder contar con Mari Fidalgo para unha charla que foi mui intensa para nós.
Ao abeiro da primaveira nos aventuramos nunha charliña acolledora sobre textos da maternidade de Casilda Rodrigañez. A nosa amiga Anna Dragow propuxo esa xuntanza baixo o título, "Dadme otras madres y os daré otros mundos", que fixemos en colaboración coa CNT da Coruña que nos deixou o seu local. Ler textos de Casilda con lentitude e saborear ás súas militancias coas criaturas é un placer.
E con ganas de que chegue o bon tempo para estar ao aire libre, fixemos unha proposta tamén con Anna Dragow, "Titeres para o tabú". Eses bonecos que falan o que nos non nos atrevemos. Estivo mui concurrido e foi mui intenso tanto para nenas como para adultas. Entre divertido e comprometido. Unha boa comida ao aire libre rematou esta proposta tan chula.
E xa comprometidas e metidas de cheo na petición de firmas pola Iniciativa Lexislativa Popular pola Renda Básica, salimos á rúa con mesas. Primeiro, na Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade da Coruña, e despóis na Feira do Mercado Social Galego, na praza de Pontevedra coruñesa.
02 julio, 2010
El principio de los tiempos. (finales del 2007)

Hola a tod@s. Nos hemos propuesto contar qué es Kanguras, como nació, y como ha sido su trayectoria, de una forma más personal, que los simples carteles de nuestras actividades.
Para ello, vamos a contar, de la forma más amena que se nos ocurra, la historia kanguril, que es parte de nuestra historia personal, y que además de todo el trabajo que hay detrás, supone, entre muchas otras cosas, también, mucha juerga.
A nadie se le escapa que Kanguras, criando en brazos quiere mostrar la parte amable de la maternidad/paternidad. A nadie se le escapa que la vida, con niños pequeños, bebés, lactancias, cambia hasta unos niveles, a priori, impensables. Por eso, para las kanguras, las movilizaciones, los talleres, y todo lo que hacemos, con los niños, supone una opotunidad única de compartir, y experiencias inolvidables.

En el principio de los tiempos, aún sin tener adjudicado el Centro Cívico de Feáns, se nos presentó la oportunidad de secundar la Iniciativa Popular por el aumento de la Baja Maternal a seis meses.
Fué un trabajo duro, Kris fué fedataria, y pedimos permiso en Sada, en el paseo marítimo, para recogida de firmas. En aquel momento, yo tenía a Elisa con pocos meses, a Kris le faltaba un mes para dar a luz a Roi, y María tenía a Telmo muy pequeño. Eso no restó fuerza, ni risas, y el resultado fueron más de 250 firmas, además de un contacto directo con lo que la gente opinaba sobre el tema.
Hubo respuestas para todos los gustos, desde los que no firmaban porque lo que pedíamos eran "cousas de mulleres", los que se reían y hacían comentarios sobre "antes todo era pedir traballo para as mulleres e agora todo é pedir non traballar", pero quizá, el comentario de los comentarios, el que más nos dolió aunque nos hizo reir en el momento, fué el que hizo una mujer mayor, cuándo le expllicábamos para qué recogíamos firmas, y cuándo le decíamos que para aumentar la baja maternal a seis meses, nos contestó "ay, noooon, eso nooon, eso é muito tempo, que logo é peor, que lle colles cari ñ o ao ne no...". Terrible, pero rea l como la vida misma.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

